Sa gitna ng malawak na karagatan ng Sulu, malayo sa ingay ng mga lungsod at abala ng pang-araw-araw na buhay, matatagpuan ang isang paraisong tila iginuhit ng kalikasan—ang Tubbataha Reef.
Hindi lamang ito isang bahura na napapalibutan ng malinaw na tubig. Isa itong buhay na mundo, tahanan ng makukulay na korales, iba’t ibang uri ng isda, pawikan, pating, ibon, at napakaraming nilalang na umaasa sa yaman ng dagat upang mabuhay. Sa bawat pagsisid sa malalim nitong karagatan, para bang binubuksan ang isang lihim na kaharian na matagal nang iniingatan ng kalikasan.
Ang Tubbataha Reef ay matatagpuan sa gitna ng Sulu Sea, humigit-kumulang 150 kilometro mula sa Puerto Princesa, Palawan. Dahil sa natatangi nitong kagandahan at napakahalagang biodiversity, kinilala ito bilang UNESCO World Heritage Site noong 1993. Binubuo ito ng malalawak na coral reef, dalawang malalaking atoll, at isang mas maliit na bahura na nagsisilbing kanlungan ng maraming yamang-dagat.
Ngunit higit pa sa ganda ang kuwento ng Tubbataha.
Sa ilalim ng bughaw na tubig nito ay makikita ang maselang ugnayan ng buhay. Ang maliliit na korales ay nagbibigay ng tahanan sa mga isda; ang mga isda naman ay bahagi ng mas malaking food chain; at ang buong ekosistema ay may mahalagang papel sa pagpapanatili ng balanse ng karagatan. Kapag nasira ang isang bahagi nito, maaaring maapektuhan ang buong sistema.
Dahil dito, mahigpit na pinoprotektahan ang bahura. Hindi basta-basta maaaring mangisda, magtapon ng basura, o gumawa ng anumang gawaing maaaring makasira sa likas na yaman nito. Ang mga patakarang ito ay hindi simpleng pagbabawal—mga hakbang ang mga ito upang matiyak na mananatiling buhay ang bahura para sa mga susunod na henerasyon.
Sa paglipas ng panahon, naging simbolo ang Tubbataha Reef ng yaman ng Pilipinas. Ipinapaalala nito na ang ating bansa ay hindi lamang may magagandang bundok, kagubatan, at dalampasigan. Sa ilalim ng ating mga karagatan ay may mga mundong kasingganda at kahalaga ng mga tanawing nakikita sa lupa.
Sa unang tingin, maaaring isipin na ang Tubbataha ay isang malayong bahura lamang sa gitna ng dagat. Ngunit kapag pinagmasdan nang mas malalim, makikita na isa itong paalala: ang kalikasan ay hindi pag-aari ng tao. Tayo ay mga tagapag-alaga lamang nito.
At habang patuloy na humahampas ang mga alon sa mga korales ng Tubbataha, tila may tahimik itong panawagan sa bawat Pilipino—alagaan ang dagat, sapagkat sa pagprotekta rito, pinoprotektahan din natin ang buhay.